Edebiyat ve Kültür Platformu
Meğer Ben Büyümemişim Daha
Ben hiç büyümedim
El bebek gül bebek büyütüldüm
Bir dediğim iki edilmedi hiç
Ailemin tek çocuğu idim
Yanımda hep birileri olsun istedim
Kendime özgüvenim tam olsa da
Ama yine de sırtımı
Sağlam duvara dayamaktı tek isteğim
Duvarı nem insanı gam bitirse de
Zaman bir kum saati gibi
Çabucak akıp geçti
Geçen yıllar çok şey
Aldı götürdü benden
Geriye dönüp baktığımda
Elle tutulur bir şey de yok aslında
Hatırlarım o günleri
Bazen özlem bazen buruk
Belirir gözlerimde iki damla yaş
Oyunlara alınmaz beklerdim bir kenarda
Boynu bükük bir halde
Arada derlerdi hadi gel sen de
Oynayan değil oynatılandım
Ebe de hep ben olurdum
Yine de
Kendimi öylesine kaptırırdım ki oyuna
Ne açlık ne de susuzluk gelirdi aklıma
Göz açıp kapayıncaya kadar geçti yıllar
Büyümüş serpilmiş bıyıklarım terlemişti
Delikanlı olmuştum
Mahallenin bıçkın delikanlısı
Hele birisi komşu kızına yan gözle baksın
Deprem olmuş gibi
Kalkardı mahallenin tümü ayağa
Şimdi aklıma geldikçe gülerim
Meğer küçücük dünyama neler sığdırmışım
Yürek aynı yürek yıllar geçse de
Anladım ki ben hiç büyümemişim ...
Refik
11 . 10 . 2015
İstanbul
Meğer Ben Büyümemişim Daha başlıklı yazı keskin2011 tarafından
11.10.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
