Edebiyat ve Kültür Platformu
Hazan Olduk Hayat Yokuşunda
Gecenin karanliginda bogulan hayallerim
Bir bulutda yagmur olup dusuyor yer yuzune
Topragin kokusunu çekiyorum içime
tipki bir çocugun annesine olan ozlemi gibi
kalp diyorum
aciya dayanmiyor ki ?
Yuregime bulasmis sehrin
Dar ve kirlemis sokaklari
Ben kaçtikca uzerime geliyor hayatin acimasiz yanlari
ki alay etmeye devam etti sana benzeyen butun yuzler
Gozlerimde davetsiz istenmeyen yaslar
Birikmis agliyordu
Umutlarim ve duygularim
Ve tadi kaçan beklentilerimin yasini tutuyorlar
ki zaten ikimizde biliyorduk satir satir yandigimizi
Bir kaç yaz daha derken hazan olduk hayat yokusunda
Kadereme yazilmayani kagitlara yazmakti benim kisi
Bedenimin ilmek ilmek sokulmesi
Adem den beri gitmek bilmeyen
gidenlerinde gelmedigi
Bekleyenlerin o ugurda nice nefesleri verdigi andi
Aklima her gelisinde kirdigin bu kalp bir daha daraliyordu sana
Umutlarimin birer birer yok oldugu saniyelerdi
Unuttugum sandigim seyler
aslinda hep hatirladigimdi
Ask Aze
Hazan Olduk Hayat Yokuşunda başlıklı yazı Ask Aze tarafından
14.10.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.