Kaldı

          KALDI

Felek kıydı gurbet ile savurdu

Külü atın közüm vardı o kaldı

Hasret koru, ciğerimi kavurdu

Ulu dağa sözüm vardı o kaldı

Elli defa derdim hayırsız yara

Ne şiir dermandı ne ezgi çare

Ne eski bir eser ne devlet ara

Boş tarla da izim vardı o kaldı

Kul ölüme yenik meşe hızara

Hayat kader işi bağlama zara

Merteği bel vere eski mezara

El atacak hazım vardı o kaldı

Bir anı İstanbul bi anı Kars’ta

Dilim dişi kesti dokunma usta

Kasabı itersin kurt çıkar piste

Bi biçare kuzum vardı o kaldı

Şerifoğlu bakma kuyu kazana

Dini olsa,  boyun eğer yazana

Cıbıl öldü değin miras gezene

Bi askı da sazım, vardı o kaldı

Ali Eliş