Edebiyat ve Kültür Platformu
Kapalı Kutu 1
Yazar, kısa bir süre önce bir arkadaşıyla sohbetinde geçen bir cümle üzerine duygularını kâğıda aktarmaya çalışıyordu… Ama ya girişini yapamıyordu yada girişini yapmaya çalışsa sonunu toplayamıyordu… Baktı ki olacak gibi değil, en sonunda bu konuyu yazmaktan vazgeçti… Taa ki ünlü bir düşünürün konuyla alakalı olduğunu düşündüğü bir sözüne denk gelene kadar…
“Bundan kısa bir zaman önce bir arkadaşımla muhabbet ederken, en yakınımdaki insanların bile beni iyi tanıyamadıklarına dair bir şeyler söyledim… O da, bunun; benim kapalı bir kutu olmamdan kaynaklanabileceğine dair bazı şeyler söyledi… Arkadaşıma öyle olmadığımı ispatlamaya çalıştım… İnandı, inanmadı bilemem tabi ki… Daha sonra yeğenlerimden birisine, kapalı bir kutu misali olup olmadığımı sordum… Bunu, yeni arkadaş olduğum birisine sormamın gerektiğini, kendisine göre kapalı bir kutu olmadığımı falan söyledi… Aslında ben de öyle düşünüyorum…" Yazarın yüzüne hafif bir tebessüm konar ve kısa bir aradan sonra yazısına kaldığı yerden devam eder…
“Normalde ben, kiminle tanışırsam tanışayım; yapabileceklerimi, yapmayacaklarımı ve yapamayacaklarımı anlatırım… Mesela; tanıştığım hiç kimseye ‘Ben; senin hayatta güvenebileceğin en dürüst insanım…' ve/veya ‘Bana güvenebilirsin…!' gibilerinden konuşmalar yapmadım… Hatta, ‘Bana güvenirsiniz yada güvenmezsiniz… Ben; bana güvenmeseniz de sorun çıkarmam… Ama bana güvenmediğinizi söylemeniz lazım… Neticede ben de insanım; bana güveneceksiniz diye bir şey yok ama –Ben, sana güveniyorum…!- dediğinizde, güvenmediğinizi sezer ve bunu ispatlarsam sohbetimiz biter… Güvenmiyorsan, güvenmediğini söyleyebilecek kadar dürüst ol, gerisi hiç sorun olmaz…' gibilerinden durumu anlatmaya çalışırım…"
“Bundan kısa bir zaman önce bir arkadaşımla muhabbet ederken, en yakınımdaki insanların bile beni iyi tanıyamadıklarına dair bir şeyler söyledim… O da, bunun; benim kapalı bir kutu olmamdan kaynaklanabileceğine dair bazı şeyler söyledi… Arkadaşıma öyle olmadığımı ispatlamaya çalıştım… İnandı, inanmadı bilemem tabi ki… Daha sonra yeğenlerimden birisine, kapalı bir kutu misali olup olmadığımı sordum… Bunu, yeni arkadaş olduğum birisine sormamın gerektiğini, kendisine göre kapalı bir kutu olmadığımı falan söyledi… Aslında ben de öyle düşünüyorum…" Yazarın yüzüne hafif bir tebessüm konar ve kısa bir aradan sonra yazısına kaldığı yerden devam eder…
“Normalde ben, kiminle tanışırsam tanışayım; yapabileceklerimi, yapmayacaklarımı ve yapamayacaklarımı anlatırım… Mesela; tanıştığım hiç kimseye ‘Ben; senin hayatta güvenebileceğin en dürüst insanım…' ve/veya ‘Bana güvenebilirsin…!' gibilerinden konuşmalar yapmadım… Hatta, ‘Bana güvenirsiniz yada güvenmezsiniz… Ben; bana güvenmeseniz de sorun çıkarmam… Ama bana güvenmediğinizi söylemeniz lazım… Neticede ben de insanım; bana güveneceksiniz diye bir şey yok ama –Ben, sana güveniyorum…!- dediğinizde, güvenmediğinizi sezer ve bunu ispatlarsam sohbetimiz biter… Güvenmiyorsan, güvenmediğini söyleyebilecek kadar dürüst ol, gerisi hiç sorun olmaz…' gibilerinden durumu anlatmaya çalışırım…"
Kapalı Kutu 1 başlıklı yazı 4harf1kelime tarafından
27.10.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
