Imtihan

kotu gununde oldugunuzda, korktuguzda, yalniz basa cikamiycaginiz bir durumda oldugunuzda..iste o zamanlarda yaninda sevdiklerinizin olmasini istersiniz..ama sevdikleriniz kim ? Yani evet bizim sevdiklerimizi istiyoruz ama o kisilerde sizi seviyormu ? Deger verdiginiz, olmazsa olmazim dediginiz insanlar, sizede deger veriyomu? ,onlarda onem verdiginiz kadar sizi onemsiyormu ?

Iste bu sorulara bu gunlerde cevap buluyorsunuz ve inanin ki cevaplara inanmak bazen zor oluyo..

Onca dost bildigin insanlar arkasini donebiliyo, destegini beklediginiz insanlar sizi takmiyo ama unutmayinki kabahat onlarda degil sizde..evet sizde nedenmi ? Cunku siz bos insanlari hos gordunuz ,cunku siz çamuru altin sandiniz..yani  siz yanlizliginizi paylasicak bi sicak yuva ararken o gun o yuvadan sogarsiniz..ve tek birsey anlarsiniz anne baba aile ve Rab'tan baska kimseniz yoktur..

Sonra sorarsiniz kendinize ben onca gun yanlarinda oldum onca islerine yardim ettim sevdim deger verdim ama neden boyle oldu diye ..iste bu sefer yine sizde kabahat bu sefer oburlerini kendiniz gibi sandiniz..ne tuhaf degilmi ? 

Hayat bu aslinda kotu gun sadece sizin imtihaniniz degil oburlerinde imtihani..

Bosa dememisler okuze kravat takmanin anlami yok diye..herseyi bir gun anlarsiniz  iste..verdiginiz degere dikkat edin..cok deger cok aci eder..