Kalp Çölüme Yağmurumsun

Kalbim çöldü;

Kalbi çöl olanlardandım...

Hissiz duygusuz herifin tekiydim ve

Elimden tutanım yoktu...

Sadece sabrediyordum veya

Sabrediyormuş gibi yapıyordum...

Kalpsizdim bildiğin Şeydam!

Duygular hisler birer ağaçsa,

Benim kalbim kurak,

Yüzyıllardır yağmur görmeyen bir çöldü işte...

Çölün hayvanları bile terk etmişti,

Kalpteki çölümü!

Beslemediğin hayvanlar bile,

Terk edermiş insanı...

Sonra sen çıktın kalbimin karşısına,

Güneşten bunalmış kalbime gölge oldun

Çöl olan kalbime,

Duygu ağaçları sevgi fidanları diktin...

Ve benim sararmış benzime renk geldi

Yeniden sevmeye başladım

Aşkı merhameti yeniden hissettim!

Sen;

Kalp çölümün yüzyıllık hasretini gideren

Hayat veren yağmurumsun!