Tema
Üye Ol Giriş Yap
Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Sesli Şiirler Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Münevver Kızıma

                      F e l e k  hançerini, yıllarca önce,
                      Bağrıma  sapladı, söndü  yıldızım.
                      Yaşam bitti sandım,ölüm görünce
                      Dayanmak gerekli ağlama kızım!
                                                                            Gönül kuşun,yuvasından uçunca,
                                                                            H a y a t ı n  yarısı, askı da   kalır.
                                                                            Ölüm  y ü r e ğ i n e, yara  açınca
                                                                            İnsan çare  için , Rab'ba yalvarır. 
                       Başına gelince,b ü y ü k  felâket,
                       A c ı l a r bağrını, deler de geçer.
                       Yakanı  bırakmaz,  türlü helâket
                       Bedeninle birlik,ruhlar da göçer.
                                                                             Avunmak istersen,gözlerin dolar,
                                                                             Dağı,taşı a ş a n, coşkun sel olur.
                                                                             Teselli yerini, k a y g ı l a r  sarar
                                                                             R ü y a l a r ı n,dahi,onunla kalır.
                      Gecenin zifiri k a r a n l ı ğ ı n da,
                      Nefesini duymak, istersin  amma .
                      Ç i l e n i n, acının , çelik  ağında
                      Dost sözleri  ,kalbe olamaz yama.
                                                                             Y ü r e ğ i n d e yangı,dilinde adı,
                                                                             T e s p i h t a n e l e r i gibi dizilir.
                                                                             Sanır ki, t u t u n a c a k kalmadı
                                                                             R u h ç a  bile, e z i m  ezim ezilir. 
                     Saray olsa e v i n, s ı k a r ruhunu,
                     E ş y a  a c ı  v e r e n , birer hatıra.
                     Seçemez olursun, k e p e k l e  unu.
                     G ö z ü n d e ki yeşil,döner bozkıra.
                                                                             Kuvvetli ol k ı z ı m, topla kendini,
                                                                             İki yetim  şimdi s e n i n güvencin.
                                                                             Kimse  getiremez, k o y u p  gideni
                                                                             Tutulamaz a r t ı k, uçtu  güvercin.
                     Senelerce  a k s a, gözlerinden  yaş,
                     Ne, göl  oluşturur, ne de bir  ırmak.
                     Yaşam devamlıdır,doymak ister baş
                     Y a v r u m  en  iyisi, sabırlı  olmak.
                                                                               Y a l ı n ı z  değilsin, iki  kızın  var,
                                                                               Yaşarken zorlanır, yalnız kalanlar.
                                                                               Sana diyeceğim,s ö z ü m  bu kadar
                                                                               Ç i ç e k'ler solmasın ağlama kızım.
      
..............................................Damat Aytekin'in ölümü dolaysıyla......28/ 10/ 1997................................................         
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Münevver Kızıma

Özçiçek Özçiçek