Dosta Veda

Kırgınlıklar...Aldanmışlıklar...Tüm hayatın boyunca biriktirirsin, biriktirirsin bütün sevgini...Ve ansızın bir an olur...O an yıllardır topladığın sevgi kırıntıları bir bir alınır elinden... Dost dediğin, bütün kırgınlıkları içine gömdüğün insan...Onun için nice fedakârlıklar yaptığın insan... Nelerini feda etmiştin oysa ki...Ne acı ki bu feda ettiklerine bir gün acı bir darbe yiyerek karşılık alırsın... Oysa sen ne kadar çaba harcamıştın dostluğunuz için... Hep  unuturdu seni,sen hatırlardın... önemsemezdi seni.Çünkü...Çünkü başka dostları vardı...Ama sen... Sen onu öyle bir yere koymuştun ki gönlünde, hayatında...Hep bir basamak öndeydi, herkesten ve herşeyden...Çok kırmıştı seni önceden de değil mi ?"Olsun ,o dostumdur " demiştin.Yine sen nefsinden, benliğinden fedakarlık yapmıştın." Biri feda ederken ,diğeri kâr elde ediyorsa ona ticaret denirdi ";oysa ...yine olsun ,yine olsun demiştin sen hep... Tekrar aynı sevgiyi beslemiştin ona ...Ama... Ama en sonunda en acı darbe " Olsun"  d(iy)emeyeceğin kadar ağırdı yüreğine...Artık izzetine dokunuyordu,bu durum...Ve artık "Veda" etmenin vaktiydi, Hatıraları yakmanın Vaktiydi... Elveda Dostluk... Elveda güven, sadakat,sevgi...elveda sana Dost...Dost bildiğim dost...