Hüzün Vardı Şafakta

Hüzün vardı şafakta gözlerim kan çanağı

Bıraksalardı eğer yıkacaktım o dağı

Yıldızlara yol sordum güneş girdi araya

Yağmurlar sicim gibi şimşek çaktı saraya

Beni esir aldılar içimdeki yaralar

Ben dualar ederken biri bizi karalar

Kabahatin yok senin hayatın kanunu bu

Bize çare olacak sunduğun bir yudum su

Sana kavuşmak için günü güne ekledim

Birgün gelirsin diye yıllar yılı bekledim

Öyle basit iş sanma günlerim çile dolu

Karanlık zindanlarda gittiğim Hakkın Yolu

Ya sabır!diye diye dudaklarım kurudu

Şeytana yem olmadım Rabbim beni korudu

Gülmeye yasak deme;Herkesin hakkı gülmek!

Derdime çare oldu bir gün geriye dönmek!

Hüzün vardı şafakta gözlerim kan çanağı

Tutmasalardı eğer yakacaktım o dağı.

Kemal DOĞANAY