Pus

Ne tenha bir karanlık kaldı sokaklarda
Ne semanın feri seçilir oldu arşta
O yılgın esen rüzgar bile yıldı tas tamam
Şafak vakti ortalığı yırtan horoz sesleri sustu

Çöreklenmiş puslar hayatlara
Gözler kör, gözler bağlanmış
Kanı çekilmiş suratların
Hayatların kanı çekilmiş

Şimdi herkeste basmakalıp bakışlar
Herkeste fabrikasyon kelamlar

Ben eskiden göğün rengini tanırdım anne
Hatırlamıyorum şimdi
Güneş ne renk, ay nerede