Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Tren

Garın gişesinden aldım bir bilet,
Haydi güzel tren,y a r i m e  ilet.
                                                      Sıradan   koltuğa,  varıp  oturdum,
                                                      Manzara güzeldi,seyredip durdum.
Tren hız kazandı,düdük çalarak,
Demir ray üstünde iz bırakarak.
                                                      Mesafe uzaktı, k a l ı n ı r s a  geç,
                                                      Kumanya yaptırdım. adı  kokereç.
Mide uykudaydı,doyduğu zaman,
Sade hayallerdi yolda  u z a y a n.
                                                      İ l g i m  kesilmişti, manzaralara,
                                                      Yar h a y a l i engel,güzel kırlara.
Peşinde koştuğum hedefim vardı,
T r e n  ağırcaydı, öfkem kabardı.
                                                      Bu  pazar da  geçti, beklentilerle,
                                                      Y o l a çıkmasaydım,yavaş trenle.
U y a r ı  d ü d ü ğ ü ötüyor ama,
Uçan duman gibi,vuruyor cama.
                                                      Daha çok yolum var,son durağına,
                                                      A ğ ı r  yürüyüşle,  y a r  kucağına.
Yolcular sarsıldı,  zaman kaybından,
Kurum vaz geçmiyor,tehir aybından.
                                                      B a z ı l a r ı  i n d i,  vagonlarından,
                                                      Kurtulmuş oldular,sabır kahrından.
Lâkin ben yolcu var,fazla çaresiz,
Dünyası  karanlık, kalbi  haresiz.
                                                       D i k k a t s i z  almıştı, son  biletini,
                                                       Acı ö d ü y o r d u, yol  d i y e t i n i.
Kaçırılmış o l d u, randevu  saati,
Tekrar alamazdı:buluşma  vaadi.
                                                        İndi i s t a s y o n a, ümit  damlası.
                                                        Mühim rol oynardı, yar anlaması.
                               Aşk gönül suyudur,  Çiçek meyvesi,
                               Güneş s ı c a ğ ı d ı r, s e v g i l i sesi. 

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,HAZAN BAH:SAYFA,409...NERGİS iST.İzmir..20 /11/ 1999
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Tren

Özçiçek Özçiçek