Ben Ve Yaşamım

Elimde bir kağıt ve kalem ve birazda cümle.. Ben kuytu,sessiz bir odadayım.
Toplanılması cümleciklerle başbaşa.
Küçük pencereden içeriye sızan ışıkla beraber özdeş olmuşçasına yazıyorum
geçimiştenn bu yana geleceğimi.
Kısıtlanmış yaşam,
toz duman olmakta olan bir dövüş alanı gibi acımasız ve çaresizce üzerime geliyor herşey.
Benimse kendimi savunabilecek silahlarım; kalemim ve silgimin kağıda bıraktığı izlerden ibaret..
Gözlerimi yumup kayde değer bir biçimde hayatı karşılaştırıyorum tüm çelişkilerle.
Uçsuz bucaksız kaçmak bilmeyen sözleri konuşturuyorum içimde..
Zihnime usulca sokmuş olduğum anlamsız halisler ayakta tutuyor bedenimi!
Ellerim titriyor kağıttan uzaklaşıyor hissettiklerim.
Aklımın bir yanından silip atamadığım çocukluğumla geri dönüyorum düşüncelerimin var olan gücüne.
Zaman hızla akıp geçiyor boş odada yankı yapan kol saatimin tik-tak seslerinin eşliğiyle geçiştiriyorum cümlelerimi..

Ve yaşadıklarımı geride bırakarak..