Ceylan Gözlüm

Yüreğimde çöl rüzgârı esiyor

Nefesimi kesiyor kızıl kum

Gözyaşlarımda ateşler söndü

Irmaklarıma hep seni döktüm

Yamaçlarımda hani ki yoktun

Öldüm. Öldüm

Ey Ceylan gözlüm

Hasretimdin kor’um oldun

Korkum oldun karalarda

Yaralarda sızım kızıl

Bizim olamadı bir düş, bir gülüş

Pembe dünyalara sonsuz yürüyüş

Bir son vuruş kalbime güm

Gel hele vur

Vur Ceylan gözlüm

Hadi tutul sende bana

Ay güneş’e tutulur ya

Vurulur ya yıldız bazen

Seher öncesinde sende dökül

Sokul bana ceylan gözlüm

Öldürsün kokun

Soluyamazsam ölürüm zaten

Çürüyor özüm

Özlüyorum ceylan gözlüm

Çöz diyorum çöz, boz bu kaderi

Beterim sana, yeterim ol, ecelim!

Osman Baylar.