Gün Işığı Sen Misal

Nefes gibi muhtacım gül renkli gülüşüne

Elif parmaklarınla dokuduğun kilim naz

Giriyorsun her mevsim turnaların düşüne

Dudağındaki katre karanfil renkli niyaz

Sabaha erdiğimde gün ışığı sen misal

Gökten üç elma düşer kereveti sendedir

Bulutların rüyası sana dair daima

Senin efsane rengin gökteki desendedir

Yıldızlar gece vakti seni ederler ima

Yayımı gerdiğimde gün ışığı sen misal

Erguvani hayaller süzülür ince ince

Zarafet ve albeni en çok sana yakışır

Miyar olmaz sen gelsen gönlümdeki sevince

Olduğun iklimlerde fersiz gözlerim ışır

Erguvan gördüğümde gün ışığı sen misal

Azrail can almayı kendi başına yapmaz

Her şeyin sahibine muti zaten ezelden

Doluya koysam almaz boşa koysam haza az

Seni anlatmalıyım mısra mısra tez elden

Tam da can verdiğimde gün ışığı sen misal

Ben bir rüya içinde bin bir rüya görürüm

Gül bidayetli adın önsözdür divanımda

Seni gören kuşların iklimine yürürüm

Seni taşır yüreğim her mevsim her anımda

Naz gülü derdiğimde gün ışığı sen misal

Ankara,02.11.2015 İbrahim Kilik