Hadi Sus

Ağlama, sil artık o ay karası gözlerini

Ertelenmiş vuslatlar sona götüremez bizi

Biz üç günlük heves için sevmedik ki bir birimizi

Gökte melekler yer de kurt kuş şahit iken aşkımıza

Sen nasıl düşünürsün yüreğinden habersizce çekip gidebileceğimi.

Hadi sus ne olur

Ağlayıp da daha fazla kahretme beni.

Ben ki

Sensiz gecen her güne bin kahır yükledim

Gün kızıla boyanıp da aşarken karlı dağların ardına

Gökteki yıldızlarla geceme doğuşunu bekledim

Hilal kaşlarını

Ay karası gözlerini

Bakır sarısı saçlarını ilmek ilmek dolunaya resmettim.

Duman altı odamın kırık penceresinden

Saatlerce o ay karası buğulu gözlerini seyrettim.

Unuttum mu sanıyorsun son sözlerini

Unuttum mu sanıyorsun’’ bakışlarım sende kalsın ‘’deyişlerini

Ne zamanki yadıma düşsen

Sığmadım ne şehre,

Ne köye

Nede atamdan Yadigâr kalan bu virane eve.

Yağmur çamur demeden saatlerce yol aldım

Adını, vuslat sız sevdamı haykırdım Kaçkar vadisine

Üç hece ismin yankılandı karlı dağların doruklarında.

Avaz avaz bağırdım

Lanet ettim gülmeyen kaderime.

Sus artık, ne olur sus

O masum bakışların

O sesiz haykırışlarınla öldürme beni

Hadi yasla başını sineme

Parmak uçlarım ile tarayayım bakır sarısı saçlarını

Unutma biz şeytani duygular ile değil

Rahmani duygular ile sevdik bir birimizi

Ne araya giren kullar

Ne uzayıp giden yollar

Nede ertelenmiş vuslatlar ayıramaz bizi.

Osman baylar