Üşüyorum Kapama Kalbinin Kapılarını

Baharın adı üşüyor mu ellerin

Karanlıkta ayazda

Saç tellerine karlar yağdı mı

Üşüyorum kapama kalbinin kapılarını

Uzun ve apansız bir rüyadayım şimdi

Sensiz yoksun yanımda

Soğuk ve ıssız geceler

Üşüyorum kapama kalbinin kapılarını

Sen yoksun Baharın adı

Ellerin uzak yetişemiyorum

Geceleri yalnız ve sensiz

Üşüyorum kapama kalbinin kapılarını

Ey adem yol göster bana

Yazgın nasıl ayrıldı sisifostan

Nasıl uzaklaşırım senden ,ya o ellerin olmazsa

Üşürüm Kapama kalbinin kapılarını

Öylesine çaresizim ki

Aşık ama Evliya misali

Ara sıra mecnuni

Üşüyorum Kapama kalbinin kapılarını

Rengarenk elyaftan atkılar sarayım boynuna

Gez istediğin İstanbul sokağında

Ama n’olur yüzüme bak

Üşüyorum kapama kalbinin kapılarını

Nacizade gözlerin kalbinin temizliğiyle sarsın etrafımı

Ziyanı yok alsın varsa üç beş paramı

Razıyım senden gelen tüm Şer’e

Lakin Üşüyorum Kapama kalbinin kapılarını

Eskiden böyle bakmazdın bana

Şimdi sen de öyle bakarsan bana

Nasıl gelir bu dizelerin devamı

Üşüyorum Kapama kalbinin kapılarını

Kaldırımda seni beklerim

Binlerce kız arasında

Baharın adı, Selam olsun sana sevdiğin o diğer adama

Geceler boyu ben ıssız kalırım

Lakin üşürüm kapama kalbinin kapılarını

Mehmet Akbulut