Gönlüm Kabristan

GÖNLÜM KABRİSTAN

Kişinin kendine ettiğini, etmez hiç kimse

Düştün gözümden, yaşlar halinde

Defterim mezar, kalemim kürek, kazma

Gömdüm seni, şiirlerime

Kalemimden dökülen,  topraklar ile

Kürek, kürek toprak yığdım,  üzerine

Kapattım gönül defterimi,

 Gönlümdeki mezara, gömdüm seni

Öyle çok kişi var ki, kabristanımda

Kişinin kendine ettiğini, etmezmiş hiç kimse

Ölüm,  benzemez hiçbir şeye