Yaşam Heybemden - 22 --

*** Yüreğime dokunurken bakışların; bulutlara işlenir sevda nakışların.

*** Karanlık çöktü ya gecenin kanatlarında sukut etti her şey... Bir benim yüreğimde  ağlaşıp duruyor çığlık çığlık anılar.

*** Yorgun ve mutsuzdu kadın.. Bir gülebilseydim dedi... Hic olmazsa bir kere...Ve güldü... Kahkahalara dönüştü sonra gülmeleri... Durmadı kahkahaları ve çıldırdı.

*** Sen o muazzam sağanak yağmur sonrası olusan gökkusağı gibisin. Rengarenk gönlümde açan.

*** İtirazım yok çok güzelsin elbette. Ama " Güzelim " denilmesi ile benim derdim. Onun içinde isyankarım.

*** Bazen sürgüne  yolladığınız duygularınız bir bir çıkagelirler. Ve siz yeniden bir başka yaşamaya başlarsınız.

*** Seni anlatmak için başka harfler gerek bana.

*** Yıllar önce geldin , kondun yüreğime ürkek ve bezgin...seni öylesine bitimsiz sevda ile beklediğimi nasiıl sezdin .

*** Gezinip durma gözlerimde.

***  Yürüyüşün bir ceylan yürüyüşü ve öylesine ritmik olan..

*** Kokun gelir her estiğinde rüzgar, yağmurlar da ıslanır seninle tenim, her an emrindeyim.

*** Hastalığın bulaştı sardı her yanımı.. Yanıyorum, nöbetlerdeyim ; aman gam mı ?

*** Hep seni sevmiştim. Oysa simdilerde bizi seviyorum.

*** Bir sana bakarken kaçırmadım gözlerimi hiçbir yere...

*** Sen seversin duvarları ve deler geçersin komşu bahçelere; doldurursun ne bulursan sepetine. Oysa birileri ördüğün duvarlarına hıncını çizer sidiği ile.

*** Teksin ya kendi dünyanda...Ondan olsa gerek burnun tavanda. Bir baksan etrafına biter havan ya !

*** Ben kış' taydım hep. Ayaz olsa ,don tutsa etraf; alışkınım  ne yazar .

*** Hani gülücükler konuyor ya yanağına al al ; iste ne baharlar açıyor yüreğimde o anlar...

*** Sen; gönül bahçemdeki tek ağaçsın. Her çeşit meyveyi dallarında barındıran ve beni doyuran.

*** Ah şu yüreğimde ki umutlar ve sırtıma binip binip ağırlaşan bulutlar. Hadi dönün, gidin yerlerinize. Siz ey bulutlar; dönüşün yağmurlara, sırılsıklam olsun tenim ve yıkayıp götürün umutlarımı bir bir ne olur.

*** Ötelerde bir yerde ; neler kaldı neler ikimizden. Yarım kaldı her şey; yaşamaya fırsat verilmeden.

*** Sen ve ben ! Yaşamalıyız kimseye sezdirmeden.

 Ben öyle heykel gibi duran adam

Hep sana bakan ;

     Sende benim gözlerim