Depresif Kız 1

      Anladım ki insan hiç kimseyle yakın olamıyor bir türlü. Hele benim gibiyse, hayatı umutsuzca birini aramakla geçiyor. Zaman ne beni ne de başkalarını dinliyor. Üstümüzden öylece akıp gidiyor; her an bir şeyler kopararak. Ve ben hâlâ eski yerimde, yontula yontula küçülerek bekliyorum;beni zamanın içinden alacak birini.

    Ve bugün anladım ki hiç kimse gelmeyecek benim diyarıma. Ben, mazide kalmış küçük,yakışıksız bir yama.