Gölgesi Gölgesi Peşindeyken

Ne zordur, ahkam kesen gecenin karanlığı

Sinsice dolaşır ıssız kuytularında

Yalnızlığını kollar duvar aralığından

Kapı gıcırtısı belirirken kulağında

Rahat vermez bir türlü, gölgesi peşindeyken

Aklını kurcalayan belli belirsiz hayal gibi

Gözünün önünden geçer ama anlatamaz

Tılsımı esrarengiz zifiri karanlığı içinde

Her nereye gitse izler, gölgesi peşindeyken

Çamur sıvar gibi suratının ortasına

Simsiyah lekesini kaldırmaz inadına

Unutmak istedikçe çıkar hep yamacına

O kahrolası yılların, gölgesi peşindeyken

Karanlığı bekler ortaya çıkmak için

Sabahları olmazken kabuslu rüyasında

Uykusuz gecesine gelirde,  gitmez niçin ?

Sarhoş gibi  uyanır, gölgesi peşindeyken

Geriye baksa bile, koskocaman bir boşluk

Mutlu anı olmayan, hamuruyla yoğrulmuş

Keyfi yerinde olsa, elbet olurdu hoşluk

Hangi tarafa dönse, kapalı bütün yolu

Nasıl huzurlu olur, gölgesi peşindeyken

Nesrin Önem Demir

03  01 2016

Gölgesi Peşindeyken

Gölgesi Peşindeyken