Sabırla

Ne inlersin ey kul sanırsın çaresiz yaran mı var

Çaresiz derman için tabip olan yüce Rahman’ın var

Sanma bu yaşadığın dünya sana olur her gün dar

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Kamil olan kul imtihan dünyasında olduğun bilir

Çile dert içinde olsa bile yüce Rahman ile olur yürür

Vahdet için yürür nefis şeytanı yola çıkarken öldürür

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Kamil kul gönül içinde cennet mekân var bilirler

Cennet mekân gönlü kırmaz cennet kapısı görürler

Kendi gönlü kırılsa da gönül kırmaz hep af ederler

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Can mal kalmaz bu dünyada bunu bilmek gerek

Dünya hayatının sonunda ölümle var hazırlık gerek

Arayıp hak olan iman yolunu bulmalı nura erek

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

İmandır teslimiyettir Rahman’a her işin başı

Gururla kâmil kul iman denilen nurdan tacı taşı

Bazen bu yolda aksa da aldırma gözden gözyaşı

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Kul Mehmet’im çıplak geldik bir arşın bez ile gideriz

Biz bizi sevmeyenleri de candan öte gönülden severiz

Vatan hainleri olursa onları sevmez uçuruma iteriz

Sabırla sıkıntının sonunda şifanın nur cenneti var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-