Dilimin ucuna gelen bir cümle idi
Gururuma yenilip söylemediğim
Beni yeksan eden yokluğunun arife\’sinde 
Giderken peşin sıra dur gitme demediğim


Süzülürken endamım o menfur cadde\’de
Ardından canım gitti bedenimden
Süzüldü gönlümün derinliklerinden çaresizliğim 
Melanet mengenesi taktım ellerime
Uzatıp ellerinden tutup\’ta 
Dur gitme diyemedim 

Tuz bastım kan ağlayan gönlümün feryadına
Yıkıldı dizlerimin üstüne o koca kimsesizliğim
Kefene sardım ümit vaad eden bütün sıcaklığımı
Buz kesmiş gönlümü,abdest\’siz gömdüm toprağına sessizliğin
Kement vurdum dilime,dur gitme diyemedim

Sere serpe serildim sokağına yalnızlığın 
Bir,bir söndü karanlık\’larla nikah kılan,bütün ışıklar gözlerimden
Kını\’na ten sürdüğüm mahşer hançerini
Harlayıp ciğerime sapladım canice
İki büklüm kıvırdım dilsiz feryatlarımı
Sustum iç dünyamda,dur gitme diyemedim

Tespih\’ine hicran dizdim olunmaz vedaların
Arka,arkaya çektim kan ağlarken iç\’ten,iç\’e
Cereyan estim sızlayan amansız yarasına mesudiyet\’sizliğin
Dönülmez yoların hendeğine mayın döşedim
Bir intihar çiçeği gibi bastım korkusuzca
Ölümü mübah bildim
Gene dur gitme diyemedim


Mehmet Kılı
( Gitme Diyemedim başlıklı yazı M.Kılıçel tarafından 1/17/2016 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu