Senin için büyüttüğüm oğlum

Göklerimi örten tek mavi örtüdür zaman 

Kusursuzca belirsizliğe musahhar eder

İçimin karmaşıklığı dehşet!

Rüzgâra aldanma sakın

Yüzümün avuçladığı toprağı

 yağmura doğru savuruyor

Yalnızlar ülkesinin tek başına devletiyken

Babama benzettiğim bi dolu insanın varlığını henüz kabulleniyordum ki

Kursağımdan ç/alınan iki lokmanın eksikliği eşeledi durdu sesimin rengini

Öyle ki

Anne büyüten yüreğimin 

Uzun paragraflı cümlelerden

çooook kez asıldığını bilirim

Bir ekmek dilimine râzı gelirken kirli avuçlarım

Kaya kadar sert, kaskatı 

dillerin

Acı/masız sözlerini önce yutar sonra öğür öğür kusardı gözlerim

Doy(ğ)duğumdan fazlası haramdı bilirim

-Hayatında duymadığın azımsanmayacak öyle sürüngen anı kaldı ki hatrımda

senin bilmediğin-

Omzum ile başım arasına sıkıştırdığım,

küçük parmağımın ilk boğumu büyüklüğünde iyi bir yalan

Sayısız nokta, sayısız harf yerine geçirdiğim üç noktaya bedeldi 

Öyle ya

Buluşamadığım bir çift göz vuslattı bilirim

Topraklarında çıkıntılara takılırken

Kaç ağır adıma medyun olur fersiz ayaklarım

Virüslü hayvanların tekmelediği kalbimin sesi

sıkıştırırken aklımın köşelerinde beni

İhtiyacından fazlasını almadıkça salı vermezdi bilirim

Kaç metre yüksekliğe sahip ki yüreğim

Sıçrayıp gözlerim yuvalarından

Metresiz tutunur nasırlı kalbinin karşı duvarına

'Unutmaya başladı' ğını gördüğüm an

Senin için büyüttüğüm oğlum uyanır uykusundan

Boğazıma düğümler kelimeleri bilirim

Eriyip suya dönüşürken

Topuklarımda çatlaklar ıslanmışken üstelik

Annemin halini düşünerek 

Yanımda çok estiğini söyle seher yelinin 

Ağrılı tenime beyaz çarşaf gerilirken

Ne o!

Gözlerinde atomları söndürecek kadar yaş birikmiş

Şşşşşt

Sessiz ol

Son nefesim solmadan ölümün yaklaştığını izale etmek

kusur değil bilirim

Zeynep Ece Eren