Ölüm Gibi Aşk

 Kadın o kadar aşık ki ; adamın gözlerindeki yalanı asla göremedi.
  Kadın çok yalnızdı..
  Adam sessizdi..
  Kadının kalbi ağlıyordu, adam gene duymuyordu.
 Kadın hergün daha çok aşık olurken, adamın umrunda değildi..Soğuktu hemde buz gibi.
    Kadın keşke bırakabilseydi... Evet ! Acı veriyordu ama bu kadar basit silemezdi sevdiği adamı.

         SUSTU... Sessizce ağladı.Dudakları kurudu,içindeki kelebekler öldü.
 Adam en son kadına ''Bitti!'' dedi.Kadın ise anlıyordu adamı artık başkası vardı.Ama ihanet etmişti adam kadının sözlerine ve aşkına.Acı veriyordu adamın sözleri aşık değildi meleğine artık..
            
           Aşk her saniye değişebilirmiş bunu anladı genç kadın kendine söz verdi bir daha aşık olmayacaktı.Çünkü ; aşk çoğu zaman tek başına yaşanan yalnızlıktı ona göre...
            Adam yalnızdı artık.Çünkü aşkın gerçekte meleğim dediği kadında olduğunu anlamıştı.Aradı telefonla ama kadın açmadı, tekrar denedi adam.Kadın bu sefer açmıştı telefonu, adam kadının sesini duyunca heycanlandı birden dedi içinden 'Bu kadın hala bana aşık mıdır ?' Kadın aslında tanıştı adamı ama ses çıkarmadı, adam tanıttı kendini söyledi pişman olduğunu onu çok sevdiğini..
   Kadının ağzından sadece şu sözler çıkmıştı ''Üzgünüm ama geç kaldın!''
 Aslında kadın hala aşıktı kalbini verdiği adama ama dönemezdi ona şans veremezdi.Meleği sandığı kadın hayata küstüğü için sevdiği adamı kaybettiği için çok hastaydı.Bir daha ne sevdiği adama ne de bir başkasına aşık olamazdı.

                                                                                                                                                        Kardelen Işıldak