Dağa Çıkan Şiirlerim

Düş arenalarında azad edilmiş köleler ve katledilmiş sevdaların kırmızısı.

Seyir yerlerinde kıyasıya nafile kadınlar… Ve iki eksik hikaye.

el ayak çekildi ,

takdiri sen vakitsizliğimden

dilimde kabulsüz artığından kalma,

kına ağıtları

omzunda çapraz fişek,

dağa çıkan şiirlerimin

dünyama hükümran

yokluğun eşkıyası

iki göze kesiyorum

bir akarsu

gül dalında su testeresi

yağmurunun değdiği hüzün

bakır çalığı,

dokunmaya kıyamadığım duygular

koynumda oğul büyüten iğnelenmiş arılar,

mum kokusu

açık avuçlarımda kara bulut tortusu

bu karanlık fazla Tanrım, aç ışığımı

tozunu silkeliyorum,

cemi cümlesi yalnız sonralarımın

boy aynam devrilesi

hayalsizim…

hal ve gidişi solgun

emziğini düşürmüş çocuk yanlarımın

bizden olma bir eksik,

dışa vuramadıklarım

arştaki ipi kopuk uçurtmayım

karınca çığlığı üstüne basılmış toprağım

içsizim şimdi,

içimi suya döktü gözaltı torbalarım

kaç kış uyunur ki,

sel basmış kovuğumda

kaç cüz okunur ki bu hikaye

saklanıyorum törpülenmiş gölgeme,

ölüm körebe

Demir Mutlugil