Özlemlerim Ağırdır Benim

Kan karşılığında alacaklı gibi, gelir dayanır içimdeki en gizli odamın kapısına.

Gece başlar benim özlemim, öyle karanlıktan da değil. Senle birlikte olan kısa süreli fakat bir ömre bedel olan yalnızlığımdan. 

Özlemlerim ağırdır benim sana olan özlemim, her saniye bir yıl gibi gelir öyle lafta sözde değil yüreğimdedir özlemimim azameti.

Bana iyimisin diye sorma. İyi et. İyi olmaya değil iyi etmene ihtiyacım var. Seninleyken iyi olmamak mümkün mü ? Mesela soruyorum sana ikinci defa. Aynaya dönüp baktığında iyi hissetmiyormusun kendini böylesi bir güzellikle karşılaştığın için.

Özlüyorum elimde olmadan, zor gelmiyor mu ? Tabiki de geliyor hemde öyle zor geliyor ki. Sana duyduğum özlem hayata karşı edinebilecek en büyük tecrübedir bedeli ağır olan. O yüzden özlemlerim ağırdır benim sana olan. Bedel ister karşılık ister. Tecrübeler öyle lafta sözde edinilmiyordu değil mi ? Hani derler ya insan sıkıntı çektikçe oldugunlaşır tecrübelenir. En büyük tecrübeyi ediniyorum ben. Özleminden ölmemek için geceleri kaçıp evinin önüne geliyorum. Görsem de görmesem de nefes alıyorum. Yetiyor mu ? Çok basit hayır. O evde olduğunu bilmek, aniden yanan mutfağın ışığı bile nefes almama yardımcı oluyor adeta. İkinci kez seni görene kadar aldığım o nefesle idare ediyorum ben. Tutuyorum. Ne zaman seni görsem İstanbul en kirli havası bile oksijen dağıtıyor. Herkes faydalanamıyor tabi belki de onlar sürekli nefes alıp verebiliyordur. 

Özlemlerim ağırdır benim sevgilim. Beni seviyor olmanın verdiği mutluluk sayesinde dünyanın ağırlı kadar özlesem de taşırım ben. Buna değer çünki yada değecek biliyorum.