Ben Kalamadı Artık Bende

Boş gözlerin ihanetinle karşımda durur

Hayalin seninle beraber yüreğimi vurur

Ayrılıklar o yorgun gözlerinden okunur

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Gönlüm ağlarken dinlemedin sen beni

Geri gittin döndün nasıl dinlerim seni

Yıktın parçaladın ezdin bu gövdemi yeni

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Ayrılık ayrılık diye hep söylenirdin sen istedin

Dinlemedin gönlümü sen kendin çektin gittin

Gittin sen kendin bak işte sen pişmanlıkla geri geldin

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Candan seven bir gönül ben isterim

Şimdi seni nasıl ben sevdiğimi söylerim

Viran olmuş gönlümle ben hala vefasızlığını yaşarım

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

İnsan asıl olan seven gönülden uzaklaşır mı?

Uzaklaşma dedim dinlemedin uzaklaşılana yaklaşılır mı?

Uzaklaşan gönül yıkan tekrar yar olur mu yüzüne bakılır mı?

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Yoldaş gönül dostun olayım dedim sen ret ettin

Gönül meclisimde az gülümseyerek kal dedim dinlemedin

Çektin gittin hem kendini hem beni bende sende bitirdin

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Kul Mehmet'im gönül meclisim inler durur dindiremem

Terk edip gideni gönül trenine bindiremem

Yâri alıp koynuma koymazsam bu gönlümü güldüremem

Ayırdın sen beni senden ben kalamadı artık bende

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-(Nöbetçi Şair)