Sonbaharda sararıp solmuş yaprak misali
Oradan oraya savrulup duruyorum
Kanadı kırık serçe gibi yüreğim
Paramparça olup dağılıyorum
Karasızlık ve çaresizlik içerisindeyim
Ne yapacağımı bilmeden
Kendi dünyamda kayboluyorum
Öyle uzak öyle uzak ki bana mutluluk
Ne zaman elimi uzatsam
Hep kaybediyorum…
 
 
Mutlu olmak istiyorum artık bende hiç gelmesen de
Yüreğim karanlıktan çıksın ışığım ol gel sende
Sıcaklığınla bedenimi yüreğimi ısıt desem de
Biliyorum imkansızı istiyorum ne kadar seni düşünsem de…
 
 
Hayat budur işte!
Mutluluk sunar kıymeti bilinmez
Acı hüzün verir
Mutluluk beklesen de gelmez
Yine de şükrediyorum her şeye rağmen rabbime
Beterin beteri vardır diyerek çekiliyorum köşeme
Mutluluk geliyor ara sıra da olsa hayalime düşüme
 
 
Sahra VURGUN
31/01/2016
 
 
Sevgili dost değerli arkadaşım Mustafa KARAAHMETOĞLU’na emekleri için yürek dolusu sevgi ve teşekkürler…