Gülüm

Kaldın çölün yüzünde,

Yanıyorsun be Gülüm!

Gördüm suyun gözünde,

Sönüyorsun be Gülüm!

Sevgiye maya kattık

İnsanı boşa sattık

Ardından kurşun attık,

Gülüyorsun be Gülüm!

Başında kavak yeli

Esiyor deli deli

Olmuşun yağmur seli,

Esiyorsun be Gülüm!

Kaderimiz yok satar

Sabrımız hemen batar

Gönlümüz erken yatar,

Yatıyorsun be Gülüm!

Yüzünü hiç görmedim

Hayatımda sevmedim

Sana da söz vermedim,

Geliyorsun be gülüm!

Gönlümüzü kırdılar

Yaramızı sardılar

Nasıl diye sordular,

Soruyorsun be Gülüm!

DOĞANAY’ım gülemem

Hemen sana gelemem

Bu doğrudur diyemem,

Biliyorsun be Gülüm!

Kemal DOĞANAY