Ay Işığı

Kapkara bulutların göğü kapattığı gecede

Parıltısıyla ahenkle yarışır ay ışığı

Ümitsizliği alır götürür o muhteşemliğiyle

Alamaz gözler bakışlarını tılsımın da boğulurken

Anıları belirir hayallerinin en derin noktasında

Sarhoşluğu yaşarken, sırılsıklamdır kalbi

Meydan okur yıllarına film şeridi gibi geçerken

Mazisinin derinliğinde buluşur son demleriyle

Karşı koyamadığı özlemi dile getirirken

Çığlığında yutkunup,haykırır suskunluğunda

Titreyen yüreği şahittir, ışıltılı parlak gecesine

Nefesinin daraldığı, soluksuz kaldığı anbean da

Sızdıkça buğusu, iç çekişlerinin sancısıyla boğulup

Mucizesi oluverir parıldayan ay ışığı

Zifiri gecenin koynundan gülümseyerek baktıkça

Umutlarını yeşertir, yarınlarını sağlamlaştırarak

Kuru ağacının dallarında şenlenir yaprakları

Tutunur hayata sımsıkı tüm benliğiyle

Artık yeni doğan güneşi ısıtacaktır feriyle

Ruhunun derinliklerine kadar inecektir ısısı

Tozpembe rüyaya dönüşecek çizdiği tablosu

Hayran hayran gülümseyecek kıvrılan dudaklar

Çatılan kaşların yerini tebessüm alırken

Afilli rüzgar gibi çalım atacak öz güven estikçe

İbreti sunarken, doyumsuz münafık hercaiye

Katmerlenip açacak, bütün gonca gülleri

Mutaber gönlümün çabasıyla imtihanı verecek

Nesrin Önem Demir

11 02 2016