Eskimeyen Mektuplar

Eskiden mektuplar vardı, hasrete tercüman olan
Kaf dağının arkasındaymış gibi, bin bir umutla beklenen, postacı yolu gözlenen
Sevginin kanaviçe örer gibi yazıldığı, özlem kokan, gözyaşının mürekkep olduğu
Her satırları sevenin dokunuşu olan mektuplar.
Şimdi eski sararmış anılar gibi, sararmış tozlu mektupları
Çeyiz bohçasını açar gibi sandığımdan çıkardım.
Etrafa hüzünlü, sevinçli anıların kokusu yayıldı.
İlk sevgi tomurcukları, ilk hayal kırıklıkları, can arkadaşlardan zoraki vedalar.
Pembe bulutların üzerinde yazdığım umut dolu ilk şiir dizelerim.
Hep bunları hatırlattı eskimeyen mektuplarım.

Ahmet Güdücüoğlu
"balaban Kent Şairleri"