Elem Çiçekleri

"Kelebek ağıtında ülkem/

Kan ayazı bakışlarında

Uçurtma bağırıyor çocuklar

Anne solfejinde yarım serenat…"

Yârim kaldı!

Dua yarım

Kına tasta

Üstüne toprak çekilmiş

Ve mimlenmiş yaraları

Ölüm her sabahın hükmü değil

Saçlara serpilen hoyrat rüzgârı

Alnı öpülesi can telaşları…

Terli mintanda anne yarısı

Çevresine aşk çizen gelin

Taşların sırtında çocuk

Kendini kandıran dede

Gitme dedim;

Gitsem dedi/

Kuşlar çağırıyor

Kanatları ülkem

Çığlıkları çocuk

Bitmez dedim;

Gölgendeki kan lekesi

Biter dedi/

Şu evleğin taksiti bitsin

Kırma heveslerimi…

İşte!

"Her kurşuna fistan olan analar

Bakışlarında cevher duaları zılgıt"

Elem günü bir çiçeğin yaprağı

Dalı ırgalanır kökünden…

Dağ doldursa cümle hüznü içine

Yarılırdı orta yerinden

Volkanları tüf…

Hey breme!

Bu kavga/

Nazımın hürriyet destanı değil/

Gözyaşı pazarında çıkar kavgasıdır

Saçaklarda üşüyen serçelerin

Hürriyet selamıdır/

Minicik ellerinde

Çakılan…