Biz diyemeyeceðim artýk ikimize, hatta ikimiz bile yoktur belki ne bileyim. Kurallarýna göre yaþayacaðýz artýk, ''ya da'' nasýl ayrý yazýlýyorsa; ''sen ve ben''de ayrý olacak beni anlama kýlavuzunda... Birbirine kuþ uçuþu mesafesi kadar uzak iki þehiriz þimdi bedenen. Ruhen zaten yapamadýk. Ne sen sevebildin beni, ne ben arkadaþ kalabildim seninle. Þimdi denize karþý usta ellerle yapýlmýþ bir bankta oturuyorum yalnýz baþýma, saçým sakalýma karýþtý ve yüzüm gülmüyor þu sýralar, anlýyorlar galiba konuþmadýðýmýzý. Yanýmda olsaydýn þimdi onu anlatýrdýn bana. Ben, beni bana anlatýyorsun gibi dinlerdim. Bir erkek baþka bir erkeðin yerinde olmayý ister mi? Hiç bu kadar istememiþtim.

Sen bir bedene âþýk oluyorsun; bir insana, yüzüne, gözüne her þeyine... Ama O, bedenin sahibi olduðu için son kararý o veriyor. Bu çok saçma!