Mersin Methiye

MERSİN’E  METHİYE

Günaydın dedim Akdeniz’imden gönlüme doğan portakal sarısı güneşe.

Bir kış günü, içim kıpır kıpır, ortalık ıp ıpılık.

Selâm olsun yedi uyurlar Eshab-ı kehfim.

Yüzyılların eskitemediği ölümsüz aşkın sembolü,

Marcus’un anısı kleopatra kapım.

Tüm ihtişamıyla Tarsus’umun simgesi şehrin merkezinde.

Gelen geçen selâma durur,

Fatihalar gönderir çanakkale şehitlerine

Nusret mayın gemişi şehrin girişinde.

Danyal peygamberin mezarına götürür eski roma yolu.

Bunca zamanın tanığı olan şelalen ağlar maziye…

Şifa verir cisme, şahmeran hamamı şehrin içinde.

Buram buram tarih kokar Yumuktepe’n.

Mersin’in büyümeyen çocuğudur Kızkalesi,

Yanıbaşında durur buz gibi suyuyla yapraklı koyu.

Şifa verir ciğerlere astım mağarası.

Mis kokulu çileği ile hoş geldiniz Silifkeye…

Merhaba Taşucu’m merhaba doğal limanım.

Bilinmez hangi aşklara kucak açtın,

Hangi ayrılıklara yelken…

Mersin’in en batısındadır Anamur.

Akşam kızıllığında altın sarısı muzları…

HASAN GARİP