Vay Gülüm

Her şey ne yaman

Serin servilikler boyunca ben uzanırdım
Beyaz kaftanıyla gelirdi
Boynunu uzatırdı zaman
Hadi uyan

Yerim sanki cennet katında
Kaç güzele uzanırdım bir batında
Kısraklarla yarışırdı gönlüm
Pervane olurdu zaman
Kim di ölüm

Ne zalimdir zaman
Her şey nasıl da başka
Şimdi sarı kavaklarca uzanır boynum aşka
Kötü bir şaka
Amma da kalabalık
Köşelerden dil çıkarır karanlık

Uyanırken sarı bir sabahta
Boynum asılı kalır her kavakta

Her gün verirken aşka bir ölüm
Vayyy Gülüm

Güneş çok uzakta