Yüreklerini Bu Korkunun Gölgesi Hiç Bırakmayacak

   Ülkelerin birçok yerinde acımasızca yok edişe, savaş demek pek mümkün değil, evleri yıkan, yıkılmayan evlerde sessizlik korku ile dolduran, nefret diktatörlerinin kirli oyunları başarısızlığa mahkûm oldukça, iyice kudurarak insanlık ve hayvanlık sınırlarını aşarak canavarlığa dönüşüyor. Bir bir yakınlarını komşularını yakınlarını toprağa şehit olarak verirken, gözlerindeki kanlı gözyaşlarını gören tek ülke Türkiye, Osmanlı evlatları olarak merhametimizi hiç kaybetmemiz sonucunda sığınacakları tek yer Türkiye.

  Geride umutlarını yıkık enkaz altında bırakarak terk ederek, yeni umutlarından fazla bir şey beklemeden yola çıkanlar, acı içinde yaşayan çocuklar, babalar, anneler… Ölüm kusan zalimler kendi zalimliklerin de boğulacağı o güne kadar yüreklerini bu korkunun gölgesi hiç bırakmayacak. Vatansız yurtsuz, vatan özleminde mahrum kalmak acıların en acısını yaşamak bir insan için acıların en büyüğü.

  Can bildiklerin bir bir yok olması yitirilmesi, kan dökenlerin insafsızlığını anlatmaya kelimeler heceler aciz kalıyor. Doymak bilmeyen nefislerinin esiri olan zalimler ne kadar söylersen söyle, anlamaktan aciz zavallı perişan aptallar ordusundan başka birisi değiller. Kendi yakınlarını kaybetmeyen o zalimler bir gün ecelin soluksuz ensesinde yakalayarak sonsuz cehennem ateşine attığında, artık sonsuz bir azapla, yaptıklarının acısını kat kat çekecekler.

   Birde yürekte görünmeyen sarılması pek mümkün olmayan onulmaz yaraları ile yaşayanların acılarını dindirmek pek mümkün değil, yıllar geçse de her bir tıkırtı da aynı anlamsız savaş ve terörü an be an yeniden korku ve acıyla yaşayacaklar…   Bu acıların bir an bitmesi ve zalimlerin kendi nefretinin ateş çukurunda kendi silahının gölgesinde ölerek yok olması dileği ile. Yaşasın Zalimler için Cehennem.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-