Kalem Kalem !

Lacivert gecenin mavisinde gözlerim...

Dalar ummanına, ufuklar oluşur,uzaklara çok uzaklara bakıp buğulanır gözlerim.Özlem

rüzgarları başlar herkez uykudayken,savurur beni,duyguların diliyle hasret ülkesine.orda

hep hasretler yaşarlar.

Sevdanın resimleri kare kare,gözlerime çöker,pınarlarımdan başlayan

yağmurlarınla,yaprak yaprak sayfaları tüketirken,yorgun düşer yirmidokuz harf, geceler boyu. Ben

yorulmam hiç ,şiir selinde boğulup seninle doğmak adeta.Çok uzaklarda yaşayan birine

heyecanımla kalem kalem yazmak sevinci bu..

Hasret yağan gecelerimde her ayrı güne kalemimde senli günleri yaşamak adına seni

yazıyorum uzaklardaki ey sevgili. Gecenin sessizliğinde mürekkebim, lacivert gecenin

rengi gibi bitsede,sana özlemim hiç bitmiyor

Kokun siniyor mısralarıma,dize dize,özlediğimde sen

olursun beyaz sayfamın her satırlarında.

Yıldızlar gibi bin işık veren sevdan,gecelerimi güneş gibi aydınlatan sönmez ışığım oluyorsun.Sabah

güneşinle ışırım ışıl ışıl doğan güne !

Oya Gedik
Anı defterimden kalem kalem...