Bu Günlerin Şiiri

Bizim halkı düşün, derdin düşünmez 
Var sa yok sa ele güne acınır 
Bir gün gelir kendi yurdu yaşanmaz 
Dayanıp direnen kalsa usanır. 

Sökülüp atılır, kimliği özü 
Tepki vermez asla ekşitmez yüzü 
Anlamadan rehber tutar her sözü 
Elden gelen binbir söze inanır. 

Eller için canın koyar ortaya 
Göğüs gerer onca zulüm vartaya 
İş kalınca bugün dünden erteye 
İşlerinden hicap duyar utanır 

Angaryadan sayar kendi dilini 
O sayarken alem bozar ilini 
Gözlerini kapar bağlar elini 
Bir bakmışsın nefes borun tıkanır. 

Delinince devlet gemisi dibi 
Kalır deryalarda çaresiz gibi 
Can verdiği mülkün olmaz sahibi 
Durmuşoğlum sahip, kendini sanır. 


Gelen mülteciler yetmezmiş gibi şimdide mülteci ithal etmeye başladık.