İman İle Çölde Açan Nurdan Güldür

Kula ne güzel yakışır Allah’a yakınlık

Kula hiç yakışır mı gönül kıran kırgınlık

Sabah namazında ne güzel olur canlılık

İman ile çölde açan nurdan güldür

İman eden kul haram yolda yürümez

Haram para ile kefen alınıp biçilmez

İman etmeden yoldaki tehlikeler görülmez

İman ile çölde açan nurdan güldür

İman ile yaşayıp ölmeli böyle

İman et sen zikrini her daim söyle

İman etmeden hayat yaşanmaz böyle

İman ile çölde açan nurdan güldür

İman et kurumuş dalları gül eyle

İman var iken dünya malını neyle

İman eden yaşar hep neşeyle

İman ile çölde açan nurdan güldür

İman etmeyen kulun yolu karanlık

İmansız kulun mezarı viranlık

İman eden kulda hiç yok olmaz canlılık

İman ile çölde açan nurdan güldür

Çek tut imanla zamanın eteğinden

İman eden bal toplar peteğinden

Salih amel işle bulundur yedeğinden

İman ile çölde açan nurdan güldür

Kul haberin olsun öleceğinden

Solup bir gün gideceğinden

Rahman hep sorar dünyada ki yiyeceğinden

İman ile çölde açan nurdan güldür

İman eden kul gülümser

Hem güler hem gönülden sever

İman etmeyen kul hemen biter

İman ile çölde açan nurdan güldür

Kula gelen kutlu ölümse

Ey kul iman ile gülümse

Mezarında tek kaldın amelinden başka yok hiç kimse

İman ile çölde açan nurdan güldür

Helal kazanıp helalinden fakire verdinse

İman nakışı ile gönlünü ördünse

Nur Kur’an Nur Resul yolunda yürüdünse

İman ile çölde açan nurdan güldür

Kul Mehmet’im iman edenle yola çıkılır

Ufukta cennet yoluna gülerek bakılır

İmanla cümle kulların yarası sarılır

İman ile çölde açan nurdan güldür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-