Uzak Kaldık

Giderken yok oldu yüreğimiz

Yıkıldı yıkılmayan bileğimiz

Öldü yarınlara ait dileğimiz

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Yıkıldı yıkılmaz gururumuz

Gururdu bizim hep umudumuz

Kırıldı iki kanadımız kolumuz

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Mezara gömdük onurumuzu

Hiç görmedik ağlayan durumuzu

Üç kuruşa değiştik yolumuzu

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Gözlerimize çekildi kara perde

Şimdi sen bir yerde ben bir yerde

Düştük işte ayrı ayrı derde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kendimizi kendimiz uzaklara saldık

Yanılgının içinde çaresiz kaldık

Her şeyi biliyoruz sandık

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Sürünüyoruz şimdi kim bilir nerede

Sen karanlık ben karanlık pencerede

Buluşamayız artık neşelerde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Vuslat ile olmak bize haram

Bilmem seni artık nasıl saram

İyileşmez ki sen olmazsan yaram

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Şimdi ağlıyorum geceleri

Avutmuyor beni birileri

Unuttum sensiz heceleri

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Feryat ediyor işte ruhum

Böyle olmalıydı bu durum

Bu ayrılığa da yapılmaz yorum

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Yüzün hala gözüm önünde

Oynayacaktık biz düğünde

Ayrılık varmış aşkın özünde

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Hayallerimize dokunmadan yerde kaldı

Yüreğimizdeki aşkı kim çaldı

Acıda olsa o günlerde yediğimiz baldı

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Geri gelmez o günler

Bizi arar mı o dünler

Yaşatmaz bizi bu günler

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Hayal kırıklığımız pişmanlıkla silinmez

Vuslatta uzak kaldı görünmez

Şimdi ne haldeyiz oda bilinmez

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kul Mehmet'im avuntular içinde yazarım

 Kendi mezarımı kazarım

İçinde bilmem rahat mı yatarım

Uzak diyarlarda uzak kaldık

Kendi kendimize tuzak kurduk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-