Dost meclisinde var idi adımız.
Aradı özüm güldeki baharı.
Gerçi sevdaya yar idi adımız.
Aradı gözüm güldeki baharı.

Bahar gelip geçer hasadı aşksa.
Güller boynun büker maksadı aşksa.
Dutuşur bülbüller muradı aşksa.
Yakardı közüm güldeki baharı.

Evvelinde eldi aşkı Leyla’nın.
Bir avcı elinde sancı ceylanın.
Bir düzünde gözüm bir de yaylanın...
Bilmezdi sözüm güldeki baharı.

Ben Ferhat idim susuz kalan ile.
Öldürdüler Şirin’i yalan ile.
Doğarım beni benden alan ile.
Sanırdım bizim güldeki baharı.

Bilmedin Lutuf’u semah vaktiydi.
Düşerdi yapraklar bir ah vaktiydi.
Belli ki inkarın günah vaktiydi.
Aradı gözüm güldeki baharı.