Yolların Sonunda

Gönlümüze yine hasretlik düştü,

Halimizi soran dostlar merhaba!

Hayatımın sanki yarısı göçtü,

Yanımızda duran dostlar merhaba!

Yaşadığım hayat belimi büktü

Dostun attığı gül dişimi söktü

Sevdiğim insanlar içini döktü,

Bize sahip çıkan dostlar merhaba!

Ben çile çekerim eller naz eder

Konuşmak istesem diller naz eder

Öpüp kokladığım güller naz eder,

Yüzümüzü gören dostlar merhaba!

Hayat kısa dedim geziye çıktım

Önümüze çıkan dağları yıktım

Aç susuz kalınca seferden bıktım,

İşi hayra yoran dostlar merhaba!

Ok yaydan çıkınca geri dönmezmiş

Yağmur yağsa bile ocak sönmezmiş

Garibin dünyada yüzü gülmezmiş?

Çevremizi saran dostlar merhaba!

Sevenler ayrılmaz diyorlar dilden

Sevdiğim anlamaz nedense halden

Allah’ı sevenler ayrılmaz gülden,

 Yuvamızı kuran dostlar merhaba!

Zoru gören insan oyunu bozar

Kime hatır sorsam arkamdan kızar

Yolların Sonunda; DOĞANAY yazar!

Adımızı yazan dostlar merhaba!

Kemal DOĞANAY