Mütebessim Bir Çehre

************Kendini arayan adamın yıldızlardır mumu

************Zaman ve mekânı aşar

************İmge savaşında yorgun düşenlerin sempozyumu…

Firâkın perdesi açılmıyor

Korlaşmış korkular var bülbülün gözlerinde

Çekici(!) putlarıyla geldi zâlimler

Sevgi ve saygı yoktu özlerinde

Yârenlik rafa kalktı bir anda

Dalkavukluk meslek oldu zamanla

Tulûata gerek kalmadı -hayat tiyatrolaştı-

Medeniyet (!) denilen kavram tüm sınırları aştı

Şimdi nesnel bir yargının öznesiyim

Adâleti özledim ölçüsüz

Yıllarca aynı treni seyretmekten

Yorgun düştü bizim öküz

Ey fıtratıyla yeni tanışan gönlüm

Mütebessim bir çehreyle bakıyorsun muttasıl

Devrin Fâtih’ini yetiştirme ânı

Küreklere şevkle asıl…

Dursun Tiftik