Ve Kumsal Bomboştu

Ve kumsal bomboştu...

Gene eleleydik GÜL’üm,sabah yürüyüşümüzde..
Kıyı sessiz..Birkaç martı ve bulutlar üstümüzde..

Sabahın nemiyle kumsal bihayli katı ve yaştı..
Adımlarıminefeslerim adeta hayli zorlaştı!.

Öylece durup bakındım..Karşıki tepeler loştu..
Az ötede beş-on martı dalgacıklarla oynaştı..

Bin çeşit karışık duygu yüreğime doldu-taştı..
Gülyüzünün hayaliyle kumsal boyunca dolaştı..

Artık benimleydin ya SEN..Duygularım birden coştu..
Şahane tebessümünle gönlüm adeta sarhoştu…

Durup karşıyı seyrettik,ufkun armonisi hoştu..
Bedenim birden ürperdi…Başımda bir el dolaştı..

Ensona vardığımnızda ruhumuz sarmaşdolaştı..
Bizden başka kimse yoktu,kumsal ıssız ve bomboştu..

Dönüşte SEN yoktun GÜL’üm!.Yüreğim boş,gönlüm boştu!.
Kahırlı duygulardaydım…Gözyaşım sel olup-taştı !..

Mehmet Cemalettin Bayhan-ERDEK-08-02-2016