Hasbihal

HASBİHAL  (Adem Efiloğlu-Seyit Osman Akyüz)

Oturduk bir masaya eskilerden konuştuk,

Anlatacak ne varsa desin diller Seyidim.

Seneler önce senle iyi oldu tanıştık,

Anılar gözlerimde bazen göller Seyidim. (Adem Efiloğlu)

Ne günlerimiz vardı, ne şiirler yazmıştık,

Mısralarla zalimin mezarını kazmıştık,

Hırsımızla hileler ve oyunlar bozmuştuk,

Bilenler bilir bizi, bilmez eller Ağabey. (Seyit Osman Akyüz)

Derdimiz var derdimiz, bilirsin vatan adı,

Toprağı bilen varsa odur onun muradı.

Dostluk dediğin sıfat, var mıdır benzer tadı,

Şimdi vuslat zamanı, sarsın kollar Seyidim. (Adem Efiloğlu)

Aşkımız da vatandır, mayamızda vatandır,

Vatanın sahipleri onu başta tutandır.

Güzel kalp arıyorsak Ay Yıldızla atandır,

Böylece toprağımda açar güller Ağabey. (Seyit Osman Akyüz)

Eğilmeyiz, başımız dik durur vatan derken,

Ölmeyen şehitleri Al bayrağa sararken.

Her sabah doğan güneş, şu evreni boyarken,

El sallar her taraftan bizim iller Seyidim. (Adem Efiloğlu)

Biz vatan delisiyiz, illere selam olsun.

Bu şiir illerdeki dostlara kelam olsun.

Korkar mıyız ölümden, vatanım belam olsun,

Tutar beni topraktan çıkan dallar Ağabey. (Seyit Osman Akyüz)

Söylenecek çok söz var lakin vaktimiz kısa,

Adem olanlar anlar, aşkını kusa kusa.

Vatan gibi değerli, paylaşılmaz hususa,

Söz edemez mahluklar ve de kullar Seyidim. (Adem Efiloğlu)

Kanımız Türktür bizim, var mı vatana doyan,

Yıkılsın, yere batsın şehitlerime kıyan.

Akyüz’üm eminim ki bu şiiri okuyan,

Bütün şehitlerime dua yollar Ağabey. (Seyit Osman Akyüz)