Biri çok severdi mavinin ayağına takılmış asumanı.

çok severdi yine asumana bakmayı.

hüzünlüyken silerdi gözünü bulutlarla,

mutluyken boyardı asumanı yüzüne,

ellerini hep uzatıp bulutlara dokunmak isterdi,
busesinin selamını değdirmek isterdi maviliğe.
çünkü çok severdi asumanı.

'şiir gibi, sevdâ gibi'