Manisa Güzeldir

Dağ da, ırmak da Manisa’nın yanındadır; yanıbaşında.
Bakma denize uzak duruşuna, İzmir kadar, Bornova kadar yakındır, Alsancak, Karşıyaka’ya.
Öyle ki gümüşi bir martı çıkabilir karşımıza.
İncir, zeytin, üzümdür Manisa; güneşdamlası  üzüm.
Sabahın er saatinde ancak Süleyman’ın  çözebildiği dildir; karıncanın, kumrunun, güvercinin dili.
Akşamın sessizliğinde ise Süleyman’ın ta kendisi.
Sultan Camii, Ayn-ı Ali, Mevlevihane için Neşideler Neşidesi.
Doruklarda kar, yamaçta bahar, ovada sonsuz yazdır Manisa.
At arabasının üstünde öyle bir Amazondur ki O,ne Bizans umurundadır ne  deRoma.
Ama oturur ağlar, zamansız yitirdiği çocuklarına.
Soma’ya, Yırcalı’ya, Çal dağına Niobe ile birlikte ağlar Manisa.
Aldırma  elindeki kamçıya, gözyaşını ütülü bir mendil gibi sol yanında taşır Manisa.
Dar zamanda Gördesli Makbule, Çakırcalı Efe, Parti Pehlivan’dır Manisa.
Tarzan’dır yeşilin her  adımında.
Her bahar yenilenen bayramdır Manisa; Hafsa Sultan’ın, Merkez Efendi’nin, Mesir’inbayramı.
İşte o zaman öyle bir şenliktir ki sorma:
Hanı, hamamı, köprüsü; çulu, çaputu, pöstekisi; askeri, sivili, polisi; mızıkası, bandosu ile uzun bir şenlik.
Çarşı bir de. Hani nalburları, manifaturacıları, hallaçları, bin bir çeşit baharatı,  köpük köpük bozası, sözcüksözcükkahvesiyle  iğne atsan yere düşmeyecek olan  çarşı.
Mitolojidir Manisa.
Belki ipeğe, belki parşömene yazılmışİlyada‘dır;İlyada ve Odysseia.
Çok yamaçlı, çok tepeli  Olimpos’unenzenginayağıdırManisa.
Al işte Aiagi, Atlantis, Sardes, Kula,Çanakkale,Truva; al işte Zeus, Tantolos, Hermes, daha niceleri boy gösterir bu topraklarda. Yaşam kıran kırana savaştır tanrılar katında.
Ama elbet barışta güzeldir Manisa.
Barışta, aşkta, dostlukta.
Manisa’lım, ömrüm, sevincim, güneşdamlası  günümün; nice mutlu yıllara.
Şükran   Farımaz