Kimseye Verme Vekâleti

Öğüt ver sen şu gönlüne önüne bakmadan yıktı geçti

Hak yolunda yürüyenler güzelliği bilenler seçti gitti

Dünyaya gelen ey kul dünya hayatı bir okul ecel ile bitti

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Yüce Rahman günde bin defa bakar gönlünü yoklar

Helal kazanır helal yer iman eden beşer kullar

Hak yolu cennet gülü gibi elbet kokar

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

İmansız gezdin işte bittin söndün

Yerlerde sürünen zalim kula birden döndün

Ecel geldi işte sen son nefes çekişte şimdi öldün

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Ek gönlüne merhameti gönlün demeti olmasın sahra

Sev insanları beraberlik dirlik kalmasın başka bahara

Ayrılıkta vardır yara merhamet yoksa yarayı kim sara

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Kul kendi eliyle nefretiyle kalır bahtı kara

Edep olmazsa gönül’e sığmazsa yüzü olur kara

Merhamet yoksa radarda taksa gönül hep düşer çukura

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

İmansız kul etmez çulu ile beş para

İman eden kul çulu ile makul bir numara

Zikir ile gez çıkma görünmez sarp dağlara

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

İmansız kul olur külü ile yaman

Nasıl geçer bilmez onu biçer zaman

Mezara girince der nasıl bitti zaman eyvah aman

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Kul Mehmet’im güler mi kul gelip iman etmeden

Akar iken doldur küpünü dur akan çeşmeden

Kul beşerdir şaşar hep ne şaştığıyla yaşar bilmeden

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-