Olmadın

Umutsuz sevdanın gölgelerinden
Sabırla bekledim köşelerinden
Hayatın en tatlı şişelerinden
Yudumladım aşkı mezem olmadın
Şarkıda şiirim dizem olmadın

Bahtıma küserim kadere inat
Acısın yüreğim hasretten kanat
Bütün benliğimi alda çöpe at
Üstümde gül veren toprak olmadın
Dalımda sallanan yaprak olmadın


Rüzgarlar, boralar, karlar sinemde
Islandım, üşüdüm yorgunum hemde
Buzlarla kaplanmış gönül hanemde
Beni eritecek sıcak olmadın
Başımı koyacak kucak olmadın

Yeter, bu son dedim sonu gelmiyor
Arkası bitmeden önü gelmiyor
Elele gözgöze günü gelmiyor
Dilimden düşmeyen şarkım olmadın
Bağım bahçem, evim barkım olmadın

Izdırabım dinmez özlemin uzar
Hayalin beyhude uykumu bozar
Nedenler niçinler kuyumu kazar
Düşünüp hislenen yürek olmadın
Gönlüme gül seren kürek olmadın