Ey Müsebbibi

Hiç bir söz yüreğime böyle acı batmadı

Hiç bir keman bu kadar,içimi sızlatmadı

Gemisi batmış yolcu, gel beni kurtar diye

Hiç biri benim kadar,sana el uzatmadı

Hiç umrumda olmadı,servetin se-si bile

Hiç bir acı saçımı,dökmedi ağartmadı

Gözlerini ceylana,dudağın karanfile

Hiç kimse teşbihini,benim kadar yapmadı

Hiç iddiam yok ama,insaf denen terazin

Hiç bu kadar kefesi,hilelice tartmadı

Gönlüm ondan burkulur,ne acıdır ne hazin

Hiç kimse hislerimi,böyle ucuz satmadı

Hiç bir diken bu kadar,oturmadı içime

Hiç biri gözlerimi bu kadar,ağlatmadı

Dilinden ne çıktıysa,battı da yüreğime

Hiç birine kıyıpta,bir kenara atmadı

Hiç bir aşık olmadı,benim kadar bahtıyar

Hiç biri bir hayali,bu kadar yaşatmadı

İşte son menzildeyim,arkası yar önü yar

Hiç kimse bu boş ömrü,ben kadar uzatmadı

04.04.2016.GÜREL Nezlim